آسمان بر آن شده تا با زمين ساغر زند                      مهر خندد بر مه و مه خنده بر اختر زند

عرشيان را مهر دل سوي مدينه پر زند                        حضرت روح الامين بيت الولا را سر زند

بوسه بر خاك سراي موسي جعفر زند                        دم ز وصف بعضه ي زهرا و پيغمبر زند

در كنار نجمه ماه مرتضي پيدا شده                            يا به طور موسي كاظم رضا پيدا شده

آفرينش را به تن روح مجرد آمده                                مژده در ذيقعده از عيدي مويّد آمده  

عالم خلقت به از خلد مخلّد آمده                              جلوه گر حسن خداي حيّ سرمد آمده

شير حق در كعبه يا در مكه احمد آمده                       اهل عالم عالم آل محمد آمده

كيست اين استاد دانشگاه كل حق را ولي است         قبله ي هفتم امام هشتم و سوم علي است

اين پسر مرآت حسن بي مثال داور است                    اين پسر هم مصطفي هم فاطمه هم حيدر است

اين پسر قرآن بابا روي دست مادر است                      اين پسر از وهم و وصف و مدح ما بالاتر است

اين پسر در هفت درياي ولايت گوهر است                   اين رئوف اهلبيت اين بضعه ي پيغمبر است

نجمه الحق يك جهان جان در جهان آورده اي                خلق عالم را امام مهربان آورده اي

ماه آمد در زمين شد آسمان پروانه اش                       اختران دلداده خورشيد فلك ديوانه اش

مرغ دل در بند دام و در هواي دانه اش                        ملك دين از مقدمش آباد و دل ويرانه اش

خضر در بزم ولايت تشنه ي پيمانه اش                        بحر رحمت جرعه اي از جام سقاخانه اش

غير از اين مولا كه عالم ملتجي بر او شود                    كس نديده شهرياري ضامن آهو شود

آتش از بهر محب او گلستان مي شود                         دوزخ از فيض نگاهش باغ رضوان مي شود

اشك با ياد غمش درياي غفران مي شود                     درد با خاك رهش بي نسخه درمان مي شود

سنگ در صحنين او لعل بدخشان مي شود                  ريگ در دست گدايش در و مرجان مي شود

گر بخواهد از دل آتش عبير آيد برون                              ور دهد فرمان ز نقش پرده شير آيد برون

مهر گيرد وام از مهر رخ تابان او                                    مه كم از خشت طلا در گوشه ي ايوان او    

آسمان ها قطعه اي از سفره ي احسان او                     آسماني ها زميني ها همه مهمان او

بوالحسن كنيه علي نام و رضا عنوان او                        شهرياران جهان خاك در دربان او

دوست در كويش نه تنها سرفرازي مي كند                    دشمن ار آيد از او مهمان نوازي مي كند

اي جمال حضرتت آيينه ي ربّ جليل                              اي زبانت با خدا در گفتگو بي جبرئيل 

زائر قبرت هزاران نوح و موسي و خليل                           ماه رويت مشعل انّا هديناه السّبيل

مصطفي را بضعه و موسي ابن جعفر را سليل                خاك كويت عطر جنت آب جويت سلسبيل

اي تو را در آستين دست عطوف اهلبيت                        هم رضاي اهلبيتي هم رئوف اهلبيت

من اگر خوارم به گلزارولا خار توام                                  گرچه سربار شمايم عبد دربار توام

سائلي تنها و سرگردان به بازار توام                              ديده گريان دست خالي و خريدار توام

مستمندي دردمندي سر به ديوار توام                           هم گرفتار دل استم هم گرفتار توام

يا بده جاني دگر يا جان من از تن بگير                           من تو را مي خواهم از تو،تو مرا از من بگير

كيستم من سائلي اميدوارم يا رضا                               تو گل گلهايي و من خار خارم يا رضا

اين اميدم اين گناه بي شمارم يا رضا                            اين دل خون اين دو چشم اشكبارم يا رضا

جز گنه بر درگهت چيزي ندارم يا رضا                             شرمسارم شرمسارم شرمسارم يا رضا

                                                                                ((نخل میثم ـحاج غلامرضا سازگار))

                 ولادت هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت ثامن الحجج

                حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) بر امام عصر(عج)

                               و تمام شیعیان جهان مبارک باد.