شاید این جمعه بیاید شاید

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین(ع)

beyademahdi — Tue, 15 Dec 2009 13:13:18 GMT

باز محرم شدو دلها شکست از غم زینب دل زهرا شکست

باز محرم شد و لب تشنه شد از عطش خاک کمرها شکست

آب در این تشنگی از خود گذشت دجله به خون شد دل صحرا شکست

قاسم ولیلا همه در خون شدند این چه غمی بود که دنیا شکست

پرسیدم از هلال چرا قامتت خم است ؟

آهی کشید و گفت ماه محرم است…

پیشاپیش فرا رسیدن ماه خون ماه اشک ماه ماتم محرم الحرام را به عزادارن راستینش تسلیت عرض میکنم

عید غدیر خم بر تمام شیعیان جهان مبارک باد

beyademahdi — Sun, 06 Dec 2009 06:10:18 GMT

اگر خلق عالم علی را می شناختنددوستش

میداشتند اگر خلق عالم علی را دوست میداشتند ، جهنم آفریده نمیشد .

                  علی در عرش بالا بی نظیر است
                     علی بر عالم و آدم امیر است
                      به عشق نام مولایم نوشتم
                  چه عیدی بهتر از عید غدیر است؟

بیست و هشتمین سالروز اسارت حاج احمد متوسلیان

beyademahdi — Tue, 01 Dec 2009 12:57:18 GMT

حاج احمد متوسلیان در سال 1332 ، مقارن با كودتای سیاه آمریكایی در محله

امامزاده سیداسماعیل خیابان مولوی تهران متولد شد .وی دوران تحصیلات خود را

در دبستان اسلامی «مصطفوی» سپری كرد. از همان كودكی ضمن اشتغال به

درس و مدرسه به رغم نارسایی قلبی و ضعف توان جسمی در مغازه شیرینی

‌فروشی پدرش-" ‌ قنادی متوسلیان یزدی " - واقع در بازار تهران مشغول شد.

احمد ده ساله بود كه قیام مردم مسلمان تهران در پانزدهم خرداد سال 1342 در

دفاع از رهبر نهضت حضرت امام خمینی و سركوبی وحشیانه مردم توسط

رژیم پهلوی را به نظاره نشست.او پس از پایان تحصیلات مقطع ابتدایی در

هنرستان صنعتی اخباریون،ثبت ‌نام كرد و در كلاس شبانه این هنرستان

مشغول به تحصیل در رشته برق صنعتی شد كه موفق شد تحصیلات متوسطه

را در سال۱۳۵۱با موفقیت به اتمام رسانده و دیپلم فنی دریافت كند .

متوسلیان بعد اخذ دیپلم در یك شركت خصوصی تأسیسات فنی ، استخدام

و مشغول به كار شد. همزمان نیز با تشكل‌ های مكتبی و سیاسی پیرو خط امام

(ره) رابطه تنگاتنگی برقرار كرد. او در این دوران مسئولیت پخش مخفیانه

اعلامیه‌ ها و پیام‌های رهبردر تبعید انقلاب، حضرت امام ، در سطح محلات

جنوبی شهر تهران را برعهده داشت . در بهار سال 1357 احمد به بهانه مأموریت

شغلی در خارج از مركز راهی شهرستان خرم‌آباد شد و برای عادي‌ سازی

تحركات خود در سطح استان لرستان و سهولت فعالیت‌ نیمه مخفی خود به

عنوان كارگر برق آغاز به كار كرد. وی در آنجا مشغول پخش اعلامیه بود كه به

همراه دو نفر از دوستانش دست گیر می شود.

متوسلیان به محض دستگیری بدلیل اینكه آن دو دوستش متاهل بودند،

تمام مسئولیت چاپ و تكثیر اعلامیه ها را برعهده گرفت در نتیجه محكوم به زندان

شد .در زندان فلك‌الافلاك خرم‌آباد او در زیر سخت ‌ترین شكنجه‌ ها مقاومت كرد

و دم بر نیاورد.وی با روی كارآمدن دولت ازهاری و ترفند جدید رژیم، مبنی بر آزادی

زندانیان سیاسی ، در هفتم آذر 1357از زندان آزاد شد وبه محض آزادی از زندان

نیز به خدمت زیر پرچم احضار شد.احمد متوسلیان پس از اعزام به خدمت ابتدا

درمركز زرهی شیراز دوره تخصصی تانك را با موفقیت طی كرد و با درجه

گروهبان دومی و رسته سازمانی فرمانده تانك به شهر مرزی

سرپل ذهاب در غرب كشور اعزام شد. به رغم فضای سراسر خفقان حاكم بر

ارتش طاغوت،گروهبان دوم زرهی احمد متوسلیان از كمترین فرصت‌ها برای

افشای ماهیت ضداسلامی رژیم در بین سربازان هم ردیف خود به نحو احسن

استفاده مي‌كرد. با فرار شاه و همزمان

با گسترش تظاهرات مردمی و فرار روزافزون نظامیان مسلمان از پادگان‌ها وی

نیز در اوایل بهمن 1357 به تهران بازگشت و بلافاصله نقش رابط و هماهنگ كننده

تظاهرات مردمی در محلات جنوبی شهر تهران را برعهده گرفت.

متوسلیان در جریان درگیري‌های مسلحانه روزهای سرنوشت ساز 21، 22

بهمن سال 1357همیشه حاضر بود و بي‌پروا و بدون خستگی ، رهبری مصاف

مردم مسلح با نیروهای روحیه باخته ساواك و گارد مزدور شاهنشاهی را

برعهده داشت. احمد متوسلیان با به ثمر رسیدن نهضت مردم ایران و تشكیل

سپاه وارد سپاه شد.

دوره سوم آموزش نظامی سپاه را در سعدآباد تهران گذراند و فعالیت خود را

رسما در سپاه آغاز كرد.

در بهار سال 1358 و آغاز درگیري‌ های گنبد وی به آنجارفت. در بازگشت از

درگیری گنبد و تشكیل گردان‌های رزمی سپاه، فرماندهی گردان دوم سپاه

به احمد واگذار شد. در همین زمان امپریالسیم جهانی با ایجاد درگیری در

كردستان به جنگ با انقلاب برخاست .احمدمتوسلیان و رزم‌آوران همراهش

در وهله نخست عازم بوكان شدند و توانستند شهری را كه حكم ستاد

پشتیبانی و لجستیك ائتلاف ضد انقلاب را داشت

با مدد لیاقت و تدبیر و قدرت فرماندهی ، آزاد و اشرار مسلح را متواری كنند.

متوسلیان با گروهش سپس روانه مهاباد شد. این شهررا نیز كه ضدانقلاب

آن را دژ شكست‌ ناپذیر خود مي‌نامید، با یك نقشه حساب شده و استعانت از

پروردگار، آزاد كرد.و به سقز رفت و آنجا را نیز از لوث ضد انقلابیون پاكسازی كرد.

ضدانقلاب كردستان كه سنندج را در اختیار داشت، سرمست از این توفیق ،

نیروهای انقلاب را به رویارویی فرا مي‌خواند. براساس ضرورت آزادسازی

سنندج ، احمد به اتفاق معاون سلحشور خود شهید محمد توسلی همراه

با جمعی از رزمندگان سپاه و ارتش و با هدایت شهید بروجردی

به سنندج یورش بردند. و پس از نبردی مردانه و به شهادت رسیدن تعدادی از

رزمندگان ، سنندج را نیز آزاد كردند.

حاج احمد متوسلیان در زمستان سال 1358 از طرف شهید بروجردی

مأموریت یافت كه ضمن پاكسازی جاده پاوه كرمانشاه، حلقه محاصره‌ای را كه

ضدانقلاب بر گرد شهر پاوه كشیده بود در هم بشكند.

ضد انقلاب با استفاده از امكانات و تجهیزات اهدایی ابرقدرت‌ها كه زندگی را

بر مردم شریف و مسلمان پاوه تنگ كرده بود، با آتش كور خود از ارتفاعات

مشرف به شهر، خانه‌ها، مدارس، مساجد، و معابر

عمومی را بي‌وقفه نشانه می گرفت لذا متوسلیان با اتخاذ طرحی نظامی

توانست محاصره پاوه را بشكند و مردم مظلوم آن دیار را از زیر سلطه

ضدانقلابیون نجات دهد.

حاج احمد متوسلیان پس از فتح پاوه به حكم سردار بروجردی به سمت

فرماندهی سپاه پاوه منصوب شد . در این دوران وی طی عملیات‌های

مختلف توانست ارتفاعات و مناطق حساس منطقه را پاكسازی كند.

دراردیبهشت‌ 1359 متوسلیان بار دیگر كوله ‌بار سفر بست و راهی

مریوان شد. و به دستور بروجردی مسئولیت آزادسازی این شهر را برعهده

گرفت .شهری كه مركز عمده فعالیت های ضد انقلابیون كومله بود. وی در

این عملیات نیز سربلند خارج شد و توانست این شهر را نیز از تصرف

دشمنان انقلاب آزاد كند .

پاییز سال 1360 احمد به همراه تنی چند از سلحشوران جنگ و از جمله

شهید همت به سفر روحانی حج مشرف شدند كه در بازگشت از این سفر

تحفه ‌ای تبرك یافته به نام نامی حضرت خاتم‌الانبیا را به ارمغان آورد و در

تقارن 27 رجب‌المرجب عید مبعث تیپ 27 محمد رسول‌الله (ص) را بنا نهادند.

این تیپ با یارانی از مریوان و پاوه و همدان شكل گرفت و حاج احمد به

فرماندهی این تیپ منصوب شد و در صبحدم سرد یكی از آخرین روزهای

دیماه 1360 حاج احمد پس از وداعی گرم و پرشور با باقیمانده

نیروهای سپاه مریوان راهی دیار جنوب شد و پادگان دو كوهه با

ساختمان های نیمه ‌ سازش، پذیرای سیل نیروهای بسیجی بود كه برای

تشكیل گردان‌ های تیپ محمد رسول‌الله (ص) سرازیر شده بود.

روز اول فروردین 1361 عملیات فتح‌ المبین آغاز شد و تیپ محمد

رسول‌الله (ص) به فرماندهی حاج احمد متوسلیان علاوه بر مأموریت‌هایی

كه داشت مأمور خاموش كردن توپخانه عراق شد. تیپ حضرت

رسول با هدایت و فرماندهی حاج احمد دراین امر موفق شد و فتح‌المبین

بزرگی به وقوع پیوست.

عملیات بیت‌المقدس دومین عملیاتی بود كه حاج احمد و تیپ نوپایش

در آن شركت داشتند كه در این عملیات نیز این تیپ نقش بزرگی داشت .

حاج احمد متوسلیان پس از فتح خرمشهر و تثبیت مواضع رزمندگان اسلام

در آنجا، اواخر خرداد ، طی ماموریتی همراه یك هیات عالي‌رتبه سیاسی

و نظامی جمهوری اسلامی ایران‌، به سوریه و لبنان سفر مي‌كند تا راههای

كمك به مردم مظلوم و بي‌دفاع لبنان را از نزدیك بررسی كند‌. در جریان

یورش ظالمانه اسرائیل به جنوب لبنان در سال 1361 اطلاع دادند كه بیروت

محاصر شده و ساختمان سفارتخانه جمهوری اسلامی ایران در معرض خطر

است. موسوی كاردار سفارت ایران از حاج احمد كه در لبنان بود خواست

برای تخلیه اسناد موجود در سفارتخانه اقدام كند.

صبح روز چهاردهم تیرماه 1361 حاج احمد آماده حركت شد. همگی اصرار

داشتند كسی دیگر به جای او به این مأموریت اعزام شود . اما حاج احمد

متوسلیان اصرار داشت كه خودش این كار را انجام دهد. در ساعت 30/12

دقیقه ظهر روز 14 تیر سال136۱تومبیل سفارت جمهوری اسلامی ایران در

لبنان هنگام عزیمت به بیروت در یك پست ایست و بازرسی موسوم به حاجز

باربرا به فاصله 40 كیلومتری بیروت متعلق به شبه نظامیان مارونی (حزب كتائب)

متوقف شد و چهار سرنشین آن به رغم داشتن مصونیت دیپلماتیك توسط

تروریست‌ های جیره‌ خوار رژیم تل‌آویو به گروگان گرفته شدند.

منبع:www.aviny.com

((تکالیف عصر غیبت))

beyademahdi — Sun, 01 Nov 2009 12:19:18 GMT

تكليف دوازدهم:

يكي ديگر از تكاليف مومنان مقدم داشتن خواسته ي امام زمان (عج) بر خواسته ي خويش است.

مومن بايد هميشه و در همه ي زمان ها و مكان ها خواسته ي آن حضرت را بر خواسته ي خود

مقدم بدارد و پيوسته جوياي رضاي او باشد.

شخص مومن در مورد هر امري كه مي خواهد به آن اقدام نمايد بايد بيانديشد كه آيا موافق نظر

و خواسته ي آن حضرت و رضاي او است يا خير؟؛پس چنان چه موافق رضاي او باشد

آن را به جا آورد،آن هم تنها براي تحصيل رضاي او نه به خاطر رضاي خويش و هواي نفس خود؛

و اگر مخالف رضاي حضرت باشد آن امر را رها كرده ،واگذارد و با خواسته ي خود مخالفت كند،

تنها براي آنكه رضاي او را بدست آورد.بي شك كسي كه اينگونه باشد مورد توجه خاص آن حضرت

قرار مي گيرد و محبوب ايشان خواهد شد و آن بزرگوار از او به نيكي ياد خواهد كرد.

راوي به امام صادق(ع) عرض مي دارد:((اي آقاي من چه بسيار ذكر سلمان فارسي را از شما مي شنوم.

امام صادق(ع) فرمودند:نگو سلمان فارسي بلكه بگو سلمان محمدي.آيا مي داني علت ياد زياد

من از سلمان چيست؟ راوي گفت:خير. آن حضرت فرمودند:به خاطر سه ويژگي:

اوّل آن ها: مقدم داشتن خواسته ي اميرالمومنين بر خواسته ي خودش.

دوّم:دوست داشتن فقرا و برگزيدن آنان بر اهل ثروت و مكنت.

سوم:دوست داشتن علم و علما.

به راستي كه سلمان بنده اي صالح و موحد و مسلمان بود و از مشركان نبود.))

ولادت امام رئوف حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) مبارک باد

beyademahdi — Fri, 30 Oct 2009 06:02:18 GMT

آسمان بر آن شده تا با زمين ساغر زند مهر خندد بر مه و مه خنده بر اختر زند

عرشيان را مهر دل سوي مدينه پر زند حضرت روح الامين بيت الولا را سر زند

بوسه بر خاك سراي موسي جعفر زند دم ز وصف بعضه ي زهرا و پيغمبر زند

در كنار نجمه ماه مرتضي پيدا شده يا به طور موسي كاظم رضا پيدا شده

آفرينش را به تن روح مجرد آمده مژده در ذيقعده از عيدي مويّد آمده

عالم خلقت به از خلد مخلّد آمده جلوه گر حسن خداي حيّ سرمد آمده

شير حق در كعبه يا در مكه احمد آمده اهل عالم عالم آل محمد آمده

كيست اين استاد دانشگاه كل حق را ولي است قبله ي هفتم امام هشتم و سوم علي است

اين پسر مرآت حسن بي مثال داور است اين پسر هم مصطفي هم فاطمه هم حيدر است

اين پسر قرآن بابا روي دست مادر است اين پسر از وهم و وصف و مدح ما بالاتر است

اين پسر در هفت درياي ولايت گوهر است اين رئوف اهلبيت اين بضعه ي پيغمبر است

نجمه الحق يك جهان جان در جهان آورده اي خلق عالم را امام مهربان آورده اي

ماه آمد در زمين شد آسمان پروانه اش اختران دلداده خورشيد فلك ديوانه اش

مرغ دل در بند دام و در هواي دانه اش ملك دين از مقدمش آباد و دل ويرانه اش

خضر در بزم ولايت تشنه ي پيمانه اش بحر رحمت جرعه اي از جام سقاخانه اش

غير از اين مولا كه عالم ملتجي بر او شود كس نديده شهرياري ضامن آهو شود

آتش از بهر محب او گلستان مي شود دوزخ از فيض نگاهش باغ رضوان مي شود

اشك با ياد غمش درياي غفران مي شود درد با خاك رهش بي نسخه درمان مي شود

سنگ در صحنين او لعل بدخشان مي شود ريگ در دست گدايش در و مرجان مي شود

گر بخواهد از دل آتش عبير آيد برون ور دهد فرمان ز نقش پرده شير آيد برون

مهر گيرد وام از مهر رخ تابان او مه كم از خشت طلا در گوشه ي ايوان او

آسمان ها قطعه اي از سفره ي احسان او آسماني ها زميني ها همه مهمان او

بوالحسن كنيه علي نام و رضا عنوان او شهرياران جهان خاك در دربان او

دوست در كويش نه تنها سرفرازي مي كند دشمن ار آيد از او مهمان نوازي مي كند

اي جمال حضرتت آيينه ي ربّ جليل اي زبانت با خدا در گفتگو بي جبرئيل

زائر قبرت هزاران نوح و موسي و خليل ماه رويت مشعل انّا هديناه السّبيل

مصطفي را بضعه و موسي ابن جعفر را سليل خاك كويت عطر جنت آب جويت سلسبيل

اي تو را در آستين دست عطوف اهلبيت هم رضاي اهلبيتي هم رئوف اهلبيت

من اگر خوارم به گلزارولا خار توام گرچه سربار شمايم عبد دربار توام

سائلي تنها و سرگردان به بازار توام ديده گريان دست خالي و خريدار توام

مستمندي دردمندي سر به ديوار توام هم گرفتار دل استم هم گرفتار توام

يا بده جاني دگر يا جان من از تن بگير من تو را مي خواهم از تو،تو مرا از من بگير

كيستم من سائلي اميدوارم يا رضا تو گل گلهايي و من خار خارم يا رضا

اين اميدم اين گناه بي شمارم يا رضا اين دل خون اين دو چشم اشكبارم يا رضا

جز گنه بر درگهت چيزي ندارم يا رضا شرمسارم شرمسارم شرمسارم يا رضا

((نخل میثم ـحاج غلامرضا سازگار))

ولادت هشتمین اختر تابناک امامت و ولایت ثامن الحجج

حضرت علی ابن موسی الرضا(ع) بر امام عصر(عج)

و تمام شیعیان جهان مبارک باد.

((تکالیف عصر غیبت))

beyademahdi — Tue, 27 Oct 2009 15:23:56 GMT

تكليف يازدهم:

تكليف ديگر مومنان اطاعت كردن و فرمان بردن از آن حضرت است چه در زمان ظهور و چه در زمان غيبت

يعني اقتدار و تأسي به آن حضرت در عمل به شريعت و دين خداوند متعال روشن است در عصر

غيبت اطاعت از آن حضرت از راه اطاعت و عمل به فرامين آباي كرام او و آن چه از دستورات و قوانين

آن بزرگواران از جمله از خود آن حضرت بر جاي مانده و در دسترس است و در كتب روايي يافت مي شود

بدست مي آيد.

امام سجاد(ع) مي فرمايند:(( آگاه باشيد كه همانا مبغوض ترين مردم نزد خداوند آن كسي است كه به

راه و روش امام خود اقتدا كرده است اما به اعمال او اقتدا نمي كند.))

امام(ع) مي فرمايند:((براي ما زينت باشيد و مايه ي زشتي و عيب نباشيد.))

امام صادق(ع) نيز در حديثي مي فرمايند:((به درستي كه ما كسي را مومن نمي شماريم مگر آنكه

نسبت به جميع اوامر ما پيرو و علاقه مند باشد.آگاه باشيد كه همانا از شمار و جزء امر ما و علاقه ي به آن

پرهيزكاري است؛پس به پرهيزكاري مزيّن شويد.خدا شما را رحمت نمايد و به وسيله ي آن با دشمنان ما

به جنگيد.خداوند شما را بلند مرتبه نمايد.))

شهادت امام صادق(ع) تسلیت باد.

beyademahdi — Wed, 14 Oct 2009 04:15:18 GMT

عالم ز آه تيره تر از صبح محشر است خون جگر به ديده ي آل پيمبر است

شهر مدينه گشته عزا خانه ي وجود رخت سياه بر تن زهرا و حيدر است

گفتم چه روي داده كه از خاطرم گذشت امشب شب يتيمي موسي ابن جعفر است

گريند بر امام ششم هفت آسمان در نه فلك قيامت عظماي ديگر است

جسمس كه آب شد ز جفا زير خاك رفت در قلب آب و خاك از اين داغ آذر است

خواهي اگر بوسه زني بر مزار او قبرش كنار تربت زهراي اطهر است

آتش زدند خانه ي او را حراميان اين اجر خوبي پدر و ارث مادر است

جز تل و خاك نيست نشاني از آن مزار الحق كه ننگ آل سعود ستمگر است

قامت خميده تن شده مانند شمع آب اين شاهد جنايت منصور كافر است

بر او بريز اشك كه اين گريه نزد حق با گريه بر حسين ثوابش برابر است

با آنكه بسته است به رويش در بقيع

((ميثم)) هماره چشم اميدش بر اين در است

شهادت امام جعفر صادق(ع) رییس مکتب فقه شیعه را به حضرت ولی عصر

امام زمان(عج) و همه ی شیعیان آن حضرت تسلیت عرض می نمایم.

شرايط توبه از نظر امام علي (ع):

beyademahdi — Sat, 26 Sep 2009 12:51:18 GMT

براي كمال توبه و تماميت آن نيز شرايطي چند است و كسي كه خواهد توبه ي او به سر حد

كمال باشد و زنگ معصيتي كه كرده بالمّره از آيينه دل او زدوده شود بايد بعد از تلافي و تدارك

هر معصيتي به دوام ندامت و قضاي عبادت و اداي مظالم پيوسته بر حال خود گريان و هميشه

متألم و محزون باشد؛وبه ازاي آن معصيت نفس خود را به زحمت بيندازد و رياضت دهد ودر اكل

و شرب تقليل نمايد.

مروي است كه :((شخصي در خدمت حضرت علي (ع)گفت:((استغفرالله)).آن حضرت فرمود:

مادرت بر تو بگريد آيا مي داني حقيقت استغفار چيست؟!به درستي كه استغفار درجه ي عليين است.

و بر مجموع شش معني مي شود:

اول:پشيماني بر گذشته.

دوم:عزم بر ترك گناه در مدةالعمر.

سوم:أدا كردن حقوق مردم.

چهارم:قضا كردن هر واجبي كه فوت شده.

پنجم:گداختن هر گوشتي حرام روييده به حزن و الم،تا پوست به استخوان چسبد و گوشت تازه برويد.

ششم:الم و زحمت طاعت و عبادت به بدن چشانيدن به ازاي آنچه از شيريني معصيت چشيده.چون

كسي اين شش امر را به جا آورد بگويد:((استغفرالله)).

مراد حضرت در اينجا،استغفار كامل است.ومراد آن نيست كه استغفار كردن بدون مجموع اين شش امر

لغو و بي فايده است؛زيرا شكي نيست كه تلفظ به كلمه ي ((استغفرالله))از روي اخلاص با فهميدن معني

آن نيز موجب تخفيف عذاب است.بلكه گفتن آن از براي ثواب اگرچه معني آن را نفهمد خالي از ثواب

نيست.همچنان كه بسياري از عوام مي گويند.

از حضرت امام جعفر صادق(ع)مروي است كه:((توبه،((حبل الله))و((مددعنايت))اوست و لابد است از

مداومت آن.و از براي هر طايفه از بندگان توبه اي است.تا اينكه فرمودند كه:اما توبه طايفه عوام آن است

كه باطن خود را از گناهان بشويد به آب حسرت و اعتراف به گناه و پشيماني بر گذشته و ترسناك بودن بر

آنكه ديگر مثل آن از براي او صادر شود.وبايد گناهان را سهل و حقير نشمارد و دايم بر تقصيرات خود در

بندگي خداگريان و متأسف باشد.و خود را از شهوت هاي نفسانيه محافظت نمايد و استغاثه به خدا نمايد

كه او را اعانت فرمايد بر وفاي به توبه و محافظت كند او را از عود به گناه و رياضت دهد نفس خود را به

عبادت و مجاهده و واجباتي كه از او فوت شده قضا نمايد و ستمي كه بر كسي كرده تدارك آن كند و آنچه

از حقوق مردمان در ذمه او باشد ادا كند و از هم صحبتان بد اجتناب نمايد و شبها را به بيداري به صبح

رساند و روزها را به تشنگي روزه به شب آورد و هميشه در عاقبت كار خود تفكر نمايد و از خدا استعانت

جويد كه در حالت وسعت و شادي و زمان سختي و بدحالي او را بر جاده شريعت مستقيم و ثابت بدارد و

در بلاها و مصيبتها صبر كند تا از درجه توبه كنندگان ساقط نشود و چون چنين كند از گناهان خود پاك و

عمل او زياد و درجات او بلند مي گردد.))

و از جمله شرايط توبه آن است كه:سعي نمايد كه آثار كدورت و ظلمت كه از گناهان بردل او مجتمع شود

به نور طاعت محو كند؛زيرا هر شهوت و معصيتي كه از انسان صادر مي شود از آن ظلمت و تيرگي بر دل

مي نشيند و چون بسيار شد دل زنگ مي گيرد و اگر زنگ بسيار بر روي هم جمع شود دل او فاسد مي

كند و ديگر قابل اصلاح و صفا نمي شود.پس كسي كه توبه مي كند بايد آثار گناهان گذشته را از دل خود

محو كند و محو آنها به طاعات و عبادات مي شود؛زيرا همچنان كه به سبب معصيت ،ظلمت و كدورت به

سراچه ي دل مي رسد همچنين از عبادات نوري در آن حاصل مي شود و به واسطه ي آن نور ظلمت

معاصي زدوده مي گردد. همچنان كه حضرت پيغمبر(ص) فرمود كه :((در عقب هر گناهي عبادت كن تا آن

را محو كند.))

بنابراين بايد توبه كار نفس خود را بر طاعات و تكاليفي كه مخالف با معاصي است ملزم نمايد تا

اثرمعصيت را بزدايد؛زيرا دفع هر مرضي به ضدّ آن مي شود.پس اگر در مجامع لهو و لعب غنا شنيده باشد

كفاره ي آن را به شنيدن قرآن و مواعظ و احاديث و نشستن در مساجد و امثال آن جبران كند،و كفاره ي

شرب خمر را رياضت نفس و تشنگي تحمل نمايد،و كفاره ي خوردن چيز حرام را بعد از تصدق قيمت آن

روزه داشتن و به كم خوردن قناعت كند،و همچنين هر چيزي را به مناسب آن معالجه كند تا اثر آن گناه

محو شود و اگرچه دفع آن به عبادت ديگر غير مناسب هم ممكن است ليكن معالجه مناسب زودتر اثر مي

كند.

منبع:كتاب معراج السعادة (عالم ربّاني ملا احمد نراقي)

توبه و پشيماني و اسباب آن:

beyademahdi — Thu, 24 Sep 2009 18:26:27 GMT

ضدّ اصرار بر معاصي،توبه و پشيماني است.واصل توبه به معني بازگشت و رجوع است.

و مراد در اينجا بازگشت به خداست و خالي ساختن دل از قصد معصيت،ورجوع از ترك آنها

در آينده و تلافي تقصيرات. و حقيقت توبه به سه چيز متحقق مي گردد:

اول:به قوت ايمان و نور يقين؛زيرا هرگاه بنده اي را ايمان به خدا و اعتقاد به پيغمبراو باشد و به

فرموده ي ايشان اعتماد داشته باشد و بداند گناهي كه از او صادر شده حجابي ميان او و آنچه خدا

وعده فرموده است از سعادات دنيويه و اخرويه و مراتب عاليه و درجات متعاليه مي باشد البته آتش

پشيماني در دل او افروخته مي شود؛واز ياد معاصي گذشته متألم مي گردد.واگر ايمان او سست و

اعتقاد او نادرست باشد از اين حالت،خالي،و پشيماني كه يكي از اجزاي توبه است از براي او حاصل

نمي گردد.

دوم:به پشيماني و ندامت از كرده ي خود؛ به اين معني كه دل به ياد آنچه از او صادر شده است از

گناهان متألم و محزون شود و آرزو كند كه اي كاش!آن عمل از او صادر نشده بود.و به سبب صدور

آن قرين تأسف و الم باشد،و اين نتيجه يقين سابق است؛زيرا مادامي كه يقين به اين كه به واسطه ي

معصيت به درجه ي هلاكت مي رسي نداشته باشي پشيماني از براي تو حاصل نمي گردد.

سوم:ترك آنچه مرتكب آن است از معصيت در حال،و عزم بر ترك آن در تتمه ي عمر خود،وقصد

تلافي تقصيري كه از او صادر شده؛و اين نتيجه ي پشيماني مذكور است.پس مادامي كه اين امر متحقق

نشود توبه حاصل نمي گردد.

بعضي توبه را عبارت از اين سه مي دانند و جمعي ديگر مي گويند:توبه همان ندامت و پشيماني است

و يقين مذكور مقدمه ي آن و ترك در مستقبل ثمره آن است.

وبنابراين قول اشكالي لازم نمي آيد در خصوص كسي كه معصيتي از او صادر شده باشد و بعد از

اين مقدور او نباشد.مثل .كسي كه گناهي بكند و بعد چنان پير شده باشد كه ديگر صدور آن گناه از او

متصور نباشد يا گناهي ديگر كرده باشد كه بعد از توبه چندان زنده نماند كه ديگر تواند آن گناه را بكند.

زيرا كه اگر چنين شخصي را نتوان گفت كه در تتمه ي عمر آن گناه را ترك كرده وليكن ندامت و پشيماني

برگذشته در حق او ممكن است.پس اگر توبه همان پشيماني باشد از براي چنين شخصي توبه ميسر

باشد و توبه ي او مقبول خواهد شد.

ليكن بنابر قول اول كه ترك معصيت در مستقبل كرده باشد لازم نمي آيد كه از براي اين شخص توبه ميسر

نباشد؛زيرا ترك گناه در وقتي صورت مي پذيرد كه قدرت بر آن داشته باشد و كسي كه نتواند گناهي را

بكند نمي گويند آن را ترك كرد و اين منافي ظاهرشرع است.

واز اخبار مستفاد مي شود كه:((توبه قبول مي شود اگرچه اين قدر زنده نماند كه ديگر نتواند آن معصيت

را بكند.))

بعضي ديگر وجوهي چند در دفع اين اشكال بنابراين قول گفته اند،كه چندان فايده اي در ذكر آنها نيست.

و ظاهر اين است كه توبه همان ندامت و پشيماني برگذشته است با عزم ترك در آينده،در صورت قدرت

و امكان.و اما نفس ترك كردن آن،ثمره ي توبه است.

منبع: كتاب معراج السعادة (عالم ربّاني ملا احمدنراقي)

شهادت اول مظلوم عالم تسلیت باد

beyademahdi — Fri, 11 Sep 2009 10:23:43 GMT

فضاي تو چقدر غم فزاست اي كوفه

بگو امام غريبت كجاست اي كوفه

صداي يا ابتا از خرابه ها آيد

تمام شهر پر از اين صداست اي كوفه

قسم به شام غريبان مرتضي،سه شب است

كه سفره ي فقرا بي غذاست اي كوفه

هنوز از جگر نخل ها ي تو به فلك

صداي ناله ي شير خداست اي كوفه

دل شكسته يتيمي نشسته چشم به راه

هنوز منتظر مرتضاست اي كوفه

به اشك غربت و خون سر علي سوگند

تو را نه دوستي و نه وفاست اي كوفه

زدست مردم نامرد تو علي چه كشيد

كه مرگ خود ز خداوند خواست اي كوفه

چرا علي دل شب دفن شد جواب بده

مگر نه او شه ارض وسماست اي كوفه

گذشت هرچه شد از زينبش تلافي كن

اگر چه كار تو جور و جفاست اي كوفه

بيا و بعد علي با حسين خوبي كن

كه از تو خون جگر مجتباست اي كوفه

روا بود كه خرابت كنند از ريشه

زبس تو را ستم نارواست اي كوفه

زبي وفايي و جور و جفاي مردم تو

هماره ناله ي ميثم به پاست اي كوفه

شهادت مولی الموحدین اول مظلوم عالم حضرت علی (ع) را به پیشگاه

امام عصر(عج) و تمام شیعیان آن حضرت تسلیت عرض می کنم